Էլեկտրոնեյրոգրաֆիան նեյրոֆիզիոլոգիական հետազոտության մեթոդ է, որը չափում է էլեկտրոդների միջոցով արհեստականորեն գրգռվող նյարդի նյարդային հաղորդման արագությունը: Մեթոդը օգտագործվում է նյարդային հաղորդունակության խանգարման առկայությունը որոշելու համար։ 

Էլեկտրոնեյրոգրաֆիան հիմնականում օգտագործվում է ծայրամասային հաղորդունակության խանգարումների ախտորոշման համար, օրինակ՝ նյարդային վնասվածքների կամ պոլինևրոպաթիաների դեպքում: Վնասի չափը կարելի է որոշել՝ հատուկ հետազոտելով առանձին նյարդերը։

Էլեկտրոնեյրոգրաֆիան կիրառվում է նաև  միասթենիա գրավիսի՝ մկանների արագ հոգնածության պատճառ դարձած հիվանդության ախտորոշման համար։ Հետազոտությունը կարող է հայտնաբերել մկանների աշխատունակության սահմանափակումը: 

Էլեկտրոմիոգրաֆիայի ժամանակ հետազոտվում են հենց մկանները։ Եթե ռադիոլոգիական հետազոտությունները տեղեկատվություն են տրամադրում մկանների կառուցվածքի մասին, ապա այս հետազոտությունն օգտագործվում է մկանների աշխատունակությունը գնահատելու համար: Մկանային ակտիվությունը հետազոտվում է հանգստի և մկանների թեթև ակտիվության ժամանակ։ Այս հետազոտությամբ հնարավոր է հայտնաբերել բուն մկանների, ինչպես նաև հարակից նյարդերի հիվանդությունները: Հետազոտությունը չի կարող իրականացվել, եթե բուժառուն ընդունում է ուժեղ արյան մակարդելիությունը ընկճող դեղամիջոցներ։